پرتقال – نارنجی تصویر انتشار عراقچی اینستاگرام

پرتقال – نارنجی: تصویر انتشار عراقچی اینستاگرام اخبار سیاسی و اجتماعی

گت بلاگز اخبار سیاسی و اجتماعی مخزن الاسرار «چپ»ها

موسوي خوييني ها ديروز در كانال تلگرامي خود نوشت:مبادا مردم از روحانيون مايوس شوند

مخزن الاسرار «چپ»ها

مخزن الاسرار «چپ»ها

عبارات مهم : ايران

موسوي خوييني ها ديروز در كانال تلگرامي خود نوشت:مبادا مردم از روحانيون مايوس شوند

مخزن الاسرار «چپ»ها

آيت الله سيدمحمد موسوي خوييني ها در ٦٠ سالگي عصر سياست ورزي حاشيه نشيني را گزینش كرد و حالا بعد از ١٠ سال گويي دوباره قصد بازگشت به ميدان سياست را به سر دارد.

چه آنكه مرد پر شور دهه ٦٠ كه رد پايش را در تاريخ پرونده هاي مهم تاريخ صدر انقلاب ايران نمي توان ناديده گرفت دو سالي است كه راحت تر در مناسبت هايي كه ميزبان سياستمداران است حاضر مي شود و ابايي ندارد تا با نشست و برخاستش اعلام كند از پرده نشيني خارج شده. حضور دوباره او در محفل سياستمداران و مسوولان هرچند در مراسم ختم سيد صادق طباطبايي و تسليت به سيد حسن خميني كليد خورد ولی با راه اندازي كانال تلگرامي و پاسخ به پرسش هاي تاريخي خوانندگان اين كانال ادامه يافت و در نهايت با ارسال پيام تبريك مخزن الاسرار «چپ» به محسن هاشمي رفسنجاني و محمدعلي نجفي به مناسبت رياست شوراي شهر و شهرداري پایتخت کشور عزیزمان ایران مشخص شد كه عصر سكوت او آهسته و پيوسته در حال اتمام هست. شاه بيت بازگشت موسوي خوييني ها نه تنها از حيث ارسال پيام تبريك براي نجفي و هاشمي است كه او در اين پيام ها و به ويژه پيام به شهردار پایتخت کشور عزیزمان ایران توصيه هايي داشت كه نشان از آخرين تحليل و تدبير و روش سياسي محبوب آيت الله موسوي خوييني ها بود.

موسوي خوييني ها ديروز در كانال تلگرامي خود نوشت:مبادا مردم از روحانيون مايوس شوند

او شايد پيش از اعلام چرايي سكوت خود گفته بود كه «جايي ندارم كه حرف بزنم.» ولی حالا به نظر مي آيد كه وقت سخن گفتن براي روحاني پر رمز و راز اصلاح طلبان فراهم شده است تا از نجفي بخواهد: «لطف بفرماييد و علی رغم آنچه در ماه هاي گذشته در برخي محافل و در بعضي رسانه ها رواج داشته هست، جنابعالي سنت حسنه اي را كه درخورِ شأن و شخصيت شماست در پيش بگيريد. در ماه هاي گذشته، اينجا وآنجا، همه سخن ها بر سر اين بوده است كه شهرداري در گذشته چه مشكلاتي به وجود آورده است و چه گرفتاري هايي را به ارث گذاشته است و… درخواستِ بنده اين است كه به جاي آنكه، در گزارش هاي خود به همشهريانِ تهراني، فهرستي از مشكلاتِ به جامانده از گذشته ارايه بفرماييد، به مردم نويد دهيد كه شهر شما را آبادتر خواهيم كرد، شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران سامان يافته تر خواهد شد و مردم را به كارهاي مهمي كه به خواست خدا انجام خواهيد داد اميدوار كنيد.»

هرچند اين روش پيشنهادي آيت الله موسوي خوييني ها با نقد تند و تيز توده هاي هوادار اصلاح طلبي در فضاي مجازي همراه شد ولی گويا راهي كه قصد رفتن كرده، همان راهي است كه موسوي خوييني ها مختصاتش را داده. خروج از پرده نشيني و ارايه روش سياسي به اصلاح طلبان درون قدرت از سوي موسوي خوييني ها داستان پر رمز و راز او را فصلي جديد مي آفريند و اين پرسش را جاني دوباره مي بخشد كه سيد محمد موسوي خوييني ها كيست و آیا خلوت و جلوت سياسي اش براي «چپ» و «راست»جذاب است؟

روزهاي كودكي و تحصيلات

مخزن الاسرار «چپ»ها

سيدمحمد موسوي خوييني ها حالا ٧٦ ساله است و اصالتا اهل قزوين. در٢٠ سالگي هرچند وارد حوزه علميه قم مي شود ولی هرگز وقت نمي كند تا پاي درس امام خميني بنشيند. سال ١٣٤٦ منشتر شدن كتاب «شهيد جاويد» نعمت الله صالحي نجف آبادي راه براي فعاليت سياسي موسوي خوييني ها باز مي شود. نقطه حياتي اتفاق براي محمد موسوي خوييني ها سخنراني او در حمايت از كتاب شهيد جاويد در برابر آيت الله گلپايگاني و در منزل او بود. سخنراني ٥ دقيقه اي خوييني ها آن اندازه تند بود كه گفته مي شود آيت الله گلپايگاني عصايش را به نشانه اعتراض تا نيمه بلند كرد تا شدت عصبانيت خود را نشان دهد. از آن بعد بود كه حتي شهريه سيد محمد از حوزه علميه قطع شد. خود راجع به آن روزها مي گويد: «بنده به دليل ارتباط با آقاي منتظري و علاقه مندي به امام و نهضت ايشان در آن جريان طلاب را به منزل مراجع مي بردم.

يك شب در منزل آقاي گلپايگاني رفتيم، صحبت كردم و بيشتر از سايرين با حملات روبه رو شدم. ايشان نيز برخورد تندي با بنده كرد و بعد از آن شهريه مرا قطع كرد.»موسوي خوييني ها در سال ١٣٥٠ به پایتخت کشور عزیزمان ایران آمد و در مسجدي در نياوران با نام «جوزستان» منبر مي رفت و به تفسير قرآن در شب هاي ماه رمضان مي پرداخت. ولی نوع خاص تفسير او حكايات تازه اي را پيرامونش به وجود آورد؛ حكاياتي كه در نامه علي مطهري به موسوي خوييني ها اينگونه مورد بحث قرار گرفت: «شهيد مطهري نسبت به طرح مباحثي كه شما در مسجد جوزستان به عنوان تفسير قرآن مطرح مي كرديد، معترض بوده و آن مباحث را داراي ريشه هاي مادي مي دانسته اند»، البته موسوي خوييني ها اين ادعا را هرگز بي پاسخ باقي نگذاشت: «به طوري كه بنده در آن سال ها كه به پایتخت کشور عزیزمان ایران آمده بودم، با آقايان مطهري و بهشتي ارتباط بسيار صميمانه اي داشتيم و جلسات پيوسته هفتگي يا دوهفتگي ميان ما برگزار مي شد.

موسوي خوييني ها ديروز در كانال تلگرامي خود نوشت:مبادا مردم از روحانيون مايوس شوند

اصلا در آن وقت نه آقاي مطهري و نه آقاي بهشتي به بنده نگفتند كه مباحث تفسيري ام اشكال و انحراف دارد.» موسوي خوييني ها در اين وقت از فعاليت سياسي نيز غافل نبود. همكاري با سه عضو شرکت مجاهدين خلق پيش از اعلام تغيير ايدئولوژي باعث مي شود تا او سال ١٣٥٥ بازداشت و كلاس هاي مسجد جوزستان تعطيل شود. موسوي خوييني ها به اتهام ارتباط با شرکت مجاهدين خلق و انتقال اسلحه به آنان و همچنين پخش اطلاعيه هاي آيت الله خميني به ١٥ سال حبس محكوم شد.»يكي از عجيب ترين گفته ها راجع به زندگي محمد موسوي خوييني ها به سفر او به شوروي و تحصيل در دانشگاه پاتريس لومومباي مسكو تخصیص داده شده است دارد.

خوييني ها در تنها واكنشي كه نسبت به اين حرف ها راجع به خود داشته هست، مي گويد: «در سال هاي اخير كتابي به نام شنود اشباح منتشر شد كه در ارتباط با من يادداشت هايي را از مجلات خارجي جمع آوري كرده بود و مرا اين طور معرفي كرد كه يك عنصر وابسته به شوروي هستم، تحصيلاتم نيز در دانشگاه پاتريس لومومبا در مسكو بوده هست. اين كتاب اين طور مي خواهد القا كند كه چون من از نزديكان امام بودم، خواسته هاي شوروي را به امام القا مي كردم. حتي به خاطر دارم نخستين سالي كه بنده به عنوان اميرالحاج به مكه مشرف شدم، در تمام نشريات عربستان اين مطالب را چاپ كردند كه بگويند اين كسي كه آمده، ماركسيست است و وابسته به شوروي هاست و اصلا بزرگ شده است مسكو است.»

مخزن الاسرار «چپ»ها

آزادي از زندان و ادامه مبارزه

موسوي خوييني بعد از ١٠ ماه كه از زندان آزاد شد، بار ديگر فعاليت هاي خود را از سر گرفت. بخش عمده اي از فعاليت هاي ضدرژيم او در اين مقطع به عنوان خطيبي سياسي در مساجد پایتخت کشور عزیزمان ایران در اسناد ساواك به نام «موسوي» ثبت شده است هست. مهم ترين اتفاق اين دوره ولی تشكيل جامعه روحانيت مبارز هست. حسن روحاني در خاطرات خود راجع به تشكيل جامعه روحانيت مبارز پایتخت کشور عزیزمان ایران مي گويد: «تشكيلات جديد و با نشانه رهبري نهضت در پایتخت کشور عزیزمان ایران و شهرستان ها تحت عنوان جامعه روحانيت مبارز تهران، در اوايل سال ١٣٥٦ شكل گرفت. در نخستين جلسه اي كه تشكيل شد، شماري از مشاهير روحانيت مبارز مانند شهيد دكتر بهشتي، شهيد علامه مطهري، آيت الله موسوي اردبيلي، امام كاشاني، انواري، موحدي كرماني، موسوي خوييني ها، شهيد شاه آبادي، شهيد محلاتي، ناطق نوري، اينجانب و تعداد ديگري از دوستان حضور داشتند.» تشكيلاتي كه علاوه بر شوراي مركزي جلسات مناطق را نيز به طور پيگير برگزار مي كرد.

روزهاي نوفل لوشاتو

پس از سفر آيت الله خميني به فرانسه، موسوي خوييني ها نيز خود را به پاريس و دهكده نوفل لوشاتو مي رساند. موسوي خوييني ها در وقت حضور در فرانسه، به همراه سيداحمد خميني به ايتاليا رفت و براي نخستين بار در برابر پرسش رسانه هاي اروپايي حاضر شد و انقلاب ايران را تحليل و تفسير كرد و حتي يك روز هم به آلمان غربي سفر كرد. خوييني ها يكي از افرادي بود كه به همراه سيداحمد خميني، صادق طباطبايي و ديگران با پرواز حامل امام خميني در روز ١٢ بهمن به ايران بازگشت و «اموال امام را به امانت نزد خود نگاه داشت تا اگر ايشان بازداشت شد، اسناد و اموال در اختيار رژيم قرار نگيرد.»

رهبر معنوي دانشجويان در تسخير

ماجراي اشغال سفارت امريكا در روز ١٣ آبان ١٣٥٨ خود يكي از مهم ترين وقايعي است كه محمد موسوي خوييني ها در آن نقش كليدي ايفا كرد. انتشار اسناد مرتبط با سفارت امريكا يكي ديگر از اتفاقاتي است كه حرف و حديث هاي بسياري را براي موسوي خوييني ها به دنبال داشت. هرچند او راجع به چگونگي انتشار اين اسناد مي گويد: «آن وقت سعي مي شد اسنادي از صدا و سيما و رسانه هاي عمومي منتشر شود كه به نوعي به مساله امريكا و عوامل اين كشور در ايران مربوط شود.» ولی همواره در طول سال هاي بعد از انقلاب نوع انتشار اين اسناد يكي از مهم ترين انتقاداتي بوده كه به موسوي خوييني ها وارد شده است است.

شوراي نگهبان يك نفره

محمد موسوي خوييني ها فارغ از نقش هايي كه در تسخير سفارت امريكا بازي كرد، نخستين بار بعد از انقلاب به عنوان نماينده امام خميني و عضو شوراي سرپرستي صداوسيما برگزيده شد. ولی اول دي ماه ١٣٥٨ امام خميني وظيفه مهم تري را بر دوش او قرار داد: «نماينده تام الاختيار امام در تعيين و تاييد صلاحيت كانديداهاي نخستين دوره انتخابات رياست جمهوري». اين حكم ٤٥ روز بعد از اشغال سفارت، براي خوييني ها صادر شد. قرار بود خوييني ها به صورت انفرادي نقش شوراي نگهبان را ايفا كند. او از ميان ١٠٦ كانديدا، فقط ٨ نفر را واجد صلاحيت دانست.

خوييني ها در دفاع از اين تصميم خود در سخنراني پيش از خطبه هاي نماز جمعه در روز ٢١ دي ٥٨ در مورد ثبت نام بيش از صد كانديدا گفت: «تشخيص واجد صلاحيت بودن امر بسيار خطير و مهمي است كه اين به عهده ملت ايران است ولی اين كاري كه من خواهم كرد در صورتي كه ملت ايران اجازه بدهند افرادي كه صددرصد فاقد صلاحيت هستند از بین بردن خواهم نمود.»موسوي خوييني ها با همه اتفاقات سال ٥٨، بدون شك يكي از نماينده هاي راه يافته به دور اول مجلس شوراي اسلامي در خرداد ١٣٥٩ لقب گرفت. او در هيات رييسه به عنوان نايب رييس اول گزینش شد. درحالي كه اكبر هاشمي رفسنجاني رييس اين مجلس بود و محمد يزدي، نايب رييس دوم. اين سه نفر در طول سال هاي بعد در جريان انتخابات بسياري نامشان در كنار هم آورده شد. بدون شك مهم ترين تصويري كه از محمد موسوي خوييني ها در خاطرات روزهاي بعد از انقلاب اسلامي به جا مانده، نطق توفاني او در موافقت با عدم كفايت سياسي ابوالحسن بني صدر به عنوان نخستين رييس جمهوري اسلامي ايران است.

روزهاي بعد از بني صدر

در روزهايي كه ديگر ايران انقلابي بني صدر را به عنوان رييس جمهور نمي بيند، موسوي خوييني ها مورد سوء قصد قرار مي گيرد.

بر اساس خاطرات آيت الله هاشمي رفسنجاني، خوييني ها در روزهاي پاياني آذر سال ٦١ مشغول مباحث اقتصادي بوده هست. اتفاق ديگري كه در سال ٦٢ اتفاق مي افتد و در مورد موسوي خوييني ها مهم جلوه مي كند، نظر مثبت امام براي گزینش او به عنوان وزير اطلاعات هست. ولی در نهايت محمد محمدي نيك به عنوان وزير اطلاعات گزینش شد. سال ١٣٦١ موسوي خوييني ها از سوي امام به عنوان «اميرالحاج» ايران گزینش شد تا نخستين مراسم برائت از مشركين را موسوي خوييني ها در روز ٢ مهر سال ١٣٦١ برگزار كند و از سوي ماموران سعودي بازداشت شود. خاطره هاشمي راجع به اين روز به شدت خواندني است: «امروز آقاي موسوي خوييني ها و چند نفر ديگر را در مكه هنگام تظاهرات بازداشت كرده اند – يا احضار كرده اند – و بعد از مدتي آزاد كرده اند. عربستان در مخمصه افتاده. » كار به جايي مي رسد كه در روز ١٧ مهر ١٣٦١ موسوي خوييني ها از عربستان اخراج مي شود.

پرونده انفجار نخست وزيري

موسوي خوييني ها تيرماه ١٣٦٤ از امام حكم دادستاني كل كشور را مي گيرد. يكي از قضايايي كه موسوي خوييني ها با ورود به دادستاني با آن دست و پنجه نرم كرد، ماجراي انفجار نخست وزيري در ٨ شهريور ١٣٦٠ بود. فرار كشميري عامل اصلي ماجرا باعث شد كه اسدالله لاجوردي دادستان انقلاب پایتخت کشور عزیزمان ایران نزديكان دفتر نخست وزيري از جمله بهزاد نبوي و خسرو تهراني را بازداشت كند. تقي محمدي، عضو دفتر اطلاعات نخست‎وزيري كه بعد از انفجار به‎عنوان كارداري سفارت افغانستان منصوب شده است بود نيز احضار و البته در مسير بررسي پرونده خودكشي مي كند. ٦١ تن از وزرا، نمايندگان و مسوولان طوماري به دفاع از متهمان امضا و براي امام ارسال مي كنند و همزمان ٦٢ نماينده مجلس نيز به قوه قضاييه تذكر داده و خواستار پيگيري جدي پرونده نخست وزيري مي شوند.

متعاقب ارسال طومار، امام آيت الله موسوي اردبيلي، رييس وقت شوراي عالي قضايي، موسوي خوييني ها دادستان وقت كل و رييسي دادستان وقت انقلاب پایتخت کشور عزیزمان ایران را به جماران فرا مي خوانند. گفته مي شود موسوي خوييني ها در اين جلسه به امام مي گويد كه «به پرونده رسيدگي نموديم و مساله خاصي در پرونده ها وجود ندارد». و امام دستور بسته شدن پرونده را مي دهد. البته اينكه امام دستور مسكوت بودن پرونده را داده اند يا مختومه شدن آن يكي از نكاتي است كه در گنجينه رازها باقي مانده است.

عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام

موسوي خوييني در سال هاي دهه ٦٠ حكم ديگري نيز از امام دريافت كرد. نام او به همراه آيت الله خامنه اي، اكبر هاشمي رفسنجاني، عبدالكريم موسوي اردبيلي، محمدرضا توسلي و ميرحسين موسوي در جايگاه اعضاي حقيقي نه حقوقي مجمع تازه تاسيس تشخيص مصلحت نظام قرار گرفت. هاشمي در خاطره روز ٢٤ بهمن ١٣٦٦ راجع به نخستين جلسه اين مجموعه مي نويسد: «شب نخستين جلسه مجمع تشخيص مصالح براي احكام حكومتي در دفتر آقاي خامنه اي تشكيل شد. شش فقيه شوراي نگهبان و آقايان خامنه اي، موسوي اردبيلي، ميرحسين موسوي نخست وزير، موسوي خوييني ها دادستان كل كشور، توسلي رييس دفتر امام، من و احمد آقا بوديم.»

مشاور سياسي آيت الله خامنه اي

با فوت امام خميني در خرداد سال ١٣٦٨ و گزینش آيت الله خامنه اي به عنوان رهبر تازه انقلاب، بعد ازچندي او در كنار ميرحسين موسوي، سيدمحمد خاتمي و محمدرضا باهنر در حلقه مشاوران آيت الله خامنه اي قرار مي گيرد.

مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري

تاسيس مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري به وسیله آيت الله هاشمي رفسنجاني را بايد براي استفاده از تجربيات سيدمحمد موسوي خوييني ها دانست. بر همين اساس هاشمي رفسنجاني او را به عنوان رييس اين مركز منصوب مي كند ولی گذشت يك سال و افزايش افزايش اختلافات با هاشمي باعث مي شود تا موسوي خوييني ها از رياست مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري استعفا دهد.

مدير مسوول روزنامه سلام

خوييني ها بعد از بيرون آمدن از مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري و جلوگيري از ورود چپ هاي اسلامي براي انتخابات خبرگان مجاب مي شود تا روزنامه تاسيس كند. نام روزنامه را هم سيداحمد خميني پيشنهاد مي دهد: «سلام». اين روزنامه به خصوص در دولت دوم هاشمي رفسنجاني به يكي از منتقدين اصلي دولت تبديل شد. سلام در دوره حيات خود دوبار محاكمه شد. نخست در ميانه دهه ٧٠ كه منجر به تعديل آن شد و آخر در سال ١٣٧٨ كه براي ٥ سال توقيف شد. سلام به دليل انتشار نامه‎اي منتسب به سعيد امامي در اين روزنامه، توقيف شد.

روزهاي بعد از سلام

موسوي خوييني ها البته بعد از توقيف سلام نقش هاي ديگري نيز بر عهده گرفت. او در سال ۱۳۸۴ و بعد از استعفاي مهدي كروبي از دبيركلي مجمع روحانيون مبارز، به عنوان دبير اين مجمع برگزيده شد. او در سال ٨٨ و پيش از برگزاري انتخابات حرف هاي مهمي راجع به اصلاح طلب و اصولگرا بودن زد و گفت: « من نمي دانم چه انسان خيرانديشي نخستين بار از واژه اصلاح طلبي استفاده كرد، ولی هركسي كه بود كار شايسته اي را انجام داد. در ابتدا جريان برابر هم تلاش مي كرد خود را اصلاح طلب بنامد ولی موفق نشدند اين واژه را مصادره كنند. البته ما هم در ابتدا تلاش نمي كرديم كه اصلاح طلب خوانده شويم. در هرصورت ما اصلاح طلب ناميده شديم و طرف برابر اصولگرا.»

چرايي سكوت

«بنده از ابتدا هم زياد اهل مصاحبه و سخنراني و اينگونه کارها نبودم. در تمام سال هاي انتشار سلام شايد فقط يك بار آن هم در مورد ١٣ آبان يا ٢٢ بهمن با خبرنگار سلام مصاحبه كردم.» اين پاسخي است كه سيدمحمد موسوي خوييني ها راجع به سكوتش به زبان مي آورد. موسوي خوييني ها در مصاحبه اي كه چند سال پيش انجام داد گفت ليبرال نشده و حتي ١٨٠ درجه نيز تفاوت نكرده هست. همين است كه بايد گفت سيدمحمد موسوي خوييني ها هماني است كه بوده. مي داند چه زماني سكوت كند و چه زماني سكوتش را بشكند. ولی هرچه است اين روحاني متنفذ دهه شصت هرگز قصد احياي دعواي چپ و راست را ندارد چه آنكه خودش يك بار با صراحت دليل سكوتش را اعلام كرد، دليلي كه مي تواند پرده از رمز و راز توصيه سياسي به نجفي براي عدم معرفي تخلفات شهرداري در دوران محمد باقر قاليباف باشد: «حاضر نيستم كه دعوا را دوباره شروع كنم.»

سيدمحمد موسوي خوييني ها اين روزها در كانال تلگرامي اش به مخاطبين خود پاسخ مي دهد. بخشي از صحبت هاي او در زير آمده است:

روحانيت در دوران پهلوي از حكومت و از دربار، يعني از مركز ثقل سياسي كشور جدا بود و در امور كلان كشور دخالتي نداشت؛ روحانيت در كنار مردم بود و مانند مردم ستم هاي فراواني از رضاشاه و پسرش ديد. امام خميني، كه رهبري انقلاب را در دست داشت، بعد از پيروزي انقلاب اسلامي و تعيين دولت موقت رهسپار قم شد و به پايگاه اصلي خود بازگشت.

ولي افسوس از واکنش‌ها كساني كه جايگاه خود، مردم، انقلاب و رهبري آن را به درستي فهم نكردند و راه خود را از انقلاب و رهبري آن جدا كردند. افسوس كه آنان خيلي سریع فراموش كردند كه در سال ۵۷ مردم فتواي امام را پذيرفتند كه «شاه بايد برود» و بر منطق «شاه سلطنت كند، نه حكومت» خط بطلان كشيدند؛ و صد افسوس كه در متن و بطن واکنش‌ها سياسي خويش جايي براي اين شعار مردم ايران و رهبرشان كه امريكا را بعد از ظلم و ستم سال هاي بس دراز دشمن شماره يك خود مي دانستند، باز نكردند. به هرحال آنها صلاح خويش دانستند كه راه خود را جدا كنند و در اداره امور كشور امام را تنها بگذارند و آخر امام ناگزير شد كه با ورود روحانيت به امور اجرايي كشور موافقت كند.

امام حتي در نخستين انتخابات رياست جمهوري با وجود صورت هاي نامداري در اطراف خود از جمله مرحوم شهيد بهشتي با نامزدي روحانيون براي احراز پست رياست جمهوري موافقت نكردند. ولي آنان كه امام دست ارزش را گرفت و بر صدر نشاند، قدر نشناختند و راهي رفتند جز راه انقلاب.

به باور من، امام و ديگر روحانيون براي شرايط جديد، يعني ورود روحانيون به عرصه امور اجرايي كشور، خط مشي روشني از پيش معين نكرده بودند؛ به اين معنا كه روشن نبود روحانيون بايد چگونه مديريت امور اجرايي كشور را به دست بگيرند كه هم اسير تشريفات و تجملات آن نشوند و هم رضايت حداكثري مردم را جلب كنند و هم آلوده به چرب و شيرين قدرت نشوند و هم جايگاه پيشين خود را در ميان جامعه حفظ كنند؛ و چون آماده اين وضعيت نبودند، شد آنچه شد.

پيش از پيروزي انقلاب، روحانيون در نزد مردم محترم بودند، چون معلم دين و آموزگار شيوه دينداري بودند و هرگاه از ناحيه رژيم پهلوي تحت فشار قرار مي گرفتند در ميان مردم، محبوب تر و محترم تر مي شدند. روحانيون نزد مردم ارجمند بودند چون حرام و حلال را به آنان مي آموختند و راه قرب به خدا را در گفتار و واکنش‌ها به آنان نشان مي دادند.

امروز ولی پديده اي كه وجود دارد اين است كه بسياري از روحانيون قدر مي بينند و مردم آنان را بر صدر مي نشانند ولی نه به آن علت كه در گذشته بود و به آن اشاره كردم، بلكه به اين علت كه از حاكميت، به اراده خود يا به اراده قاهره، فاصله پيدا كرده اند و روحانيون ديگري هم هستند كه دستي در قدرت دارند و مردم هرگاه مشكلي يا خواسته اي داشته باشند به خدمت ارزش مي رسند و تعظيم ارزش مي كنند تا شايد به خواسته خود برسند يا مشكلي از مشكلات ارزش برطرف شود؛ اين آفت بزرگي است كه بر درخت تناور هزار و چندصدساله روحانيت وارد شده است هست. بجاست كه از مراجع بزرگ و عالمان فرهيخته حوزه هاي علميه، متواضعانه تقاضا كنم كه چاره اي بينديشند تا روحانيت با حفظ استقلال خود، هم در نظام اجرايي كشور صادقانه و خالصانه خدمت كند.

امروز و فردا و فرداها هم باز اين روحانيت است كه مانند گذشته در كنار مردم خواهد بود و خواهد ماند و در عبور از گردنه ها خلق خدا را ياري خواهد كرد؛ در سال هاي پشت سر خود نيز شاهد اين قضيه بوده ايم. هرگز تلخي هايي كه مردم از واکنش‌ها بعضي از روحانيون چشيده اند آنان را از اين قافله مأيوس كند، قافله اي كه بيش از هزار سال راه پيموده و تجربه ها اندوخته و با مردم زندگي كرده و در فراز و فرودها در كنارشان بوده است.

در همين يكصد سال اخير، نهضت مشروطه مردم ايران با رهبري عالمان بزرگي همچون آخوند خراساني، ناييني، مازندراني، سيدمحمد طباطبايي، سيدعبدالله بهبهاني و… به پيروزي رسيد و باز هم مردم ايران به رهبري عالمان مجاهد و فداكار و سرآمد آنان، امام خميني ، بر رژيم ظالم و وابسته پهلوي پيروز شد و كشور و ملت را از شر نظام شاهنشاهي نجات داد.

اخبار سیاسی – اعتماد

واژه های کلیدی: ايران | سياسي | انقلاب | اخبار سیاسی و اجتماعی


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs